Artykuły

Co warto zwiedzić w Krakowie? Krakowskie kopce

Hinzugefügt: 2013-01-22

Zabytki i atrakcje Krakowa można wyliczać bez końca, jednak jedną z ciekawostek dotyczących tego miasta jest to, że znajduje się tu najwięcej kopców – budowli ziemnej zbliżonej swoim kształtem do stożka.

Na terenie Europy kopce powstawały w różnych okresach i pełniły rozmaite funkcje – najczęściej kultowe, obronne czy obserwacyjne. W Krakowie znajdują się cztery obiekty tego typu. Największą popularnością cieszy się oczywiście kopiec Tadeusza Kościuszki, jednak do najstarszych należą kopce Krakusa i Wandy. Najmłodszą budowlą ziemną, a jednocześnie największą spośród wymienionych wcześniej jest kopiec Józefa Piłsudskiego.

Kopiec Krakusa i Wandy

Kopiec Wandy znajduje się we wschodniej części Krakowa, w dzielnicy Nowa Huta. Budowla ziemna powstała najprawdopodobniej już w VII wieku, choć najstarsza pisemna wzmianka o nim pochodzi dopiero z wieku XVI. Kopiec ma 14 metrów wysokości i wznosi się na wysokość 238 m n.p.m. i prawdopodobnie pełnił niegdyś funkcje strażnicze lub sygnalizacyjne. Pod koniec XIX wieku natomiast  stał się on częścią fortyfikacji Twierdzy Kraków.

Z tym miejscem związana jest również legenda, jakoby kopiec był miejscem pochówku Wandy – córki Kraka, która nie chciała poślubić niemieckiego księcia, i która ostatecznie z tego powodu popełnia samobójstwo rzucając się nurt Wisły. Legenda polskiej księżniczki była dawniej upamiętniona kamienną figurą Wandy.

Równie legendarny jest kopiec samego Kraka, który znajduje się na krakowskim Podgórzu. Jest on najstarszą budowlą ziemną tego typu nie tylko w Krakowie, ale w całym kraju. Zgodnie z legendą jest to miejsce pochówku samego założyciela krakowskiego grodu, które zostało wzniesione przez synów księcia Kraka. Kopiec usypany jest na wzgórzu o wysokości 271 m n.p.m., a jego wysokość od podstawy wynosi 16 metrów, jednak najciekawsza w tym miejscu jest jego przeszłość archeologiczna. Pod koniec XIX wieku wokół tego miejsca rozpoczęto budowę fortu o charakterze cytadelowym, który stał się jednym z elementów Twierdzy Kraków. Niestety umocnienia nie przetrwały do dziś, bowiem zostały rozebrane w latach 50. XX wieku, choć ich ślady  można odszukać i dziś.

Kopiec Tadeusza Kościuszki

Bezsprzecznie najpopularniejszy krakowski kopiec, cel spacerów i turystycznych wędrówek. Położony jest na Wzgórzu św. Bronisławy na wysokości 333 m n.p.m., z czego sam kopiec od podstawy wznosi się na 34,1 metrów. Został usypany z ziemi z pól bitewnych: Racławic, Maciejowic, Dubienki oraz Ameryki Północnej na cześć bohatera narodowego Tadeusza Kościuszki. Kopiec Naczelnika został wzniesiony na wzór już istniejących krakowskich kopców – Krakusa i Wandy, a jego budowę zakończono w 1823 roku. Podobnie jak inne budowle ziemne tego typu, również i ta stała się pod koniec XIX wieku elementem pierścienia fortyfikacji wokół miasta. Obecnie na kopcu można zwiedzać nie tylko wystawy poświęcone tematyce historycznej, ale również pozostałości po austriackich fortyfikacjach. Na szczyt budowli można wejść wąską, wybrukowaną ścieżką by podziwiać wspaniałą panoramę Krakowa.

Kopiec Józefa Piłsudskiego

Kopiec Piłsudskiego nazywany także Kopcem Wolności lub Niepodległości znajduje się podobnie jak poprzednia opisywana budowla ziemna w krakowskiej dzielnicy Zwierzyniec. Jego budowę rozpoczęto w latach 30. XX wieku jako pomnika walki narodu o niepodległość, dopiero rok później, po śmierci marszałka Józefa Piłsudskiego postanowiono zmienić nazwę kopca i poświęcić go jego pamięci. Jest to najmłodszy i jednocześnie najwyższy spośród krakowskich kopców, ma 36 metrów wysokości od podstawy i podobnie jak w przypadku kopca Kościuszki zawiera w sobie ziemię z pól bitewnych z okresu I wojny światowej.

oprac. Joanna Terka, fot. Magdalia25 (wikimedia commons)